دوره 5، شماره 2 - ( 12-1398 )                   جلد 5 شماره 2 صفحات 21-36 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، تهران، ایران
2- استادیار روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، تهران، ایران ، dr.pegahfarokhzad@gmail.com
چکیده:   (1032 مشاهده)
احساس تنهایی، ابراز هیجان و دوسوگرایی هیجانی یکی از شایع‌ترین شکایات روان-آسیب­شناختی است که می‌تواند عواقب جدی بر سلامت روانی ایجاد کند. پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی احساس تنهایی بر اساس ابراز هیجان و دوسوگرایی هیجانی انجام گرفت. روش پژوهش همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش، شامل همه سالمندان ساکن آسایشگاه کهریزک شهر تهران بود. در این پژوهش از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده استفاده شد. بدین‌صورت که از بین  همه سالمندان ساکن در آسایشگاه کهریزک شهر تهران  197 نفر (107 مرد و90 زن) به‌صورت تصادفی به‌عنوان نمونه  قرار گرفتند. پرسشنامه‌های مورداستفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه احساس تنهایی(دهشیری و همکاران،1386)، مقیاس ابرازگری هیجانی(کینگ و امونز، 1990) و مقیاس دوسوگرایی در ابراز هیجان(کینگ و امونز،1990) بود. داده‌ها به شیوه ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته­ها نشان داد که 72 درصد از واریانس متغیر احساس تنهایی کل شرکت‌کنندگان توسط سه مؤلفه ابرازگری هیجانی (ابراز هیجان مثبت، صمیمیت و ابراز هیجان منفی) و دو مؤلفه دوسوگرایی هیجانی (دوسوگرایی در ابراز هیجان مثبت و دوسوگرایی در ابراز استحقاق) تبیین می‌شود. نتایج پژوهش نشان داد که احساس تنهایی در سالمندان بر اساس سبک‌های ابراز هیجان و ابرازگری هیجانی قابل پیش‌بینی است که بیان‌گر این مطلب است که احساس تنهایی در سالمندان مرد با ضریب اطمینان بالاتری نسبت به سالمندان زن قابل پیش‌بینی است.
     
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: عمومى