دوره 7، شماره 1 - ( 6-1400 )                   جلد 7 شماره 1 صفحات 54-29 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- کارشناسی ارشد، روان شناسی عمومی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور. تهران، ایران. ، Shahin.paniri@gmail.com
2- استاد روانشناسی بالینی، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران.
چکیده:   (260 مشاهده)
زمینه: ارتقای مهارت‌های فرزند پروری می‌تواند به‌واسطه افزایش اعتماد به خود، تراز کیفیت زندگی مادران را افزایش و درنتیجه مقابله با استرس فرزندان را بهبود بخشد. هدف: پژوهش حاضر با هدف تأثیر مداخله روان-آموزشی مهارت‌های فرزند پروری مثبت و ایمن بر کیفیت زندگی مادران و تاب‌آوری کودکان انجام شد. روش: روش این پژوهش کاربردی آزمایشی و دارای طرح آزمایشی پیش‌آزمون، پس‌آزمون و آزمون پیگیری یک ماهه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل مادران کودکان پیش‌دبستانی بود مراجعه‌کننده به مهدکودک گل‌ها در شهر تهران طی سال 1400 بود. از میان جامعه آماری، 30 نفر از مادران دارای کودک پیش‌دبستانی با به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی 15 نفری و گروه کنترل 15 نفری گمارش شدند. برای گردآوری داده‌ها از ابزارهای مقیاس کیفیت زندگی سازمان سلامت جهانی (Nejat , Montazeri, Holakouie , Mohammad , Majdzadeh, 2007) و مقیاس اندازه‌گیری تاب‌آوری کودک و نوجوان Liebenberg, Ungar, & Vijver, 2012)) استفاده شد. گروه آزمایش در هشت جلسه 45 دقیقه‌ای مداخله روان-آموزشی مهارت‌های فرزند پروری مثبت و ایمن (Alipour , Aliakbari Dehkordi & Barghi Irani , 2018.) شرکت کردند و اعضای گروه کنترل در آن هنگام مداخله‌ای دریافت نکردند. جهت آزمون فرضیه‌های این پژوهش از تحلیل کوواریانس چندگانه برای بررسی تأثیر مداخله و از تحلیل واریانس اندازه‏گیری‏های مکرر برای بررسی ثبات تأثیر مداخله در مرحله پیگیری استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد مداخله روان-آموزشی مهارت‌های فرزند پروری مثبت و ایمن کیفیت زندگی مادران و تاب‌آوری کودکان گروه آزمایشی را در مقایسه با گروه کنترل در پس‌آزمون و آزمون پیگیری له طور معنی‌دار افزایش داد. نتیجه‌گیری: بر اساس این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت مداخله روان-آموزشی مهارت‌های فرزند پروری مثبت و ایمن شایان به‌کارگیری در فضاهای آموزشی و پرورشی است.
 
شماره‌ی مقاله: 58
متن کامل [PDF 1430 kb]   (112 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي

فهرست منابع
1. Anderson, P. J., & Reidy, N. (2012). Assessing executive function in preschoolers. Neuropsychology Review, 22(4), 345-360.‌ https://doi.org/10.1007/s11065-012-9220-3
2. Alipour, F., Aliakbari Dehkordi, M., & Barghi Irani, Z. (2018). The effectiveness of positive and safe parenting skills training program on parenting practices of mothers of children with signs of internalizing and externalizing behavior problems Lahijan city. Journal of Exceptional Children, 18(2), 123-134.‌ http://dorl.net/dor/20.1001.1.16826612.1397.18.2.3.2
3. Ali Akbari Dehkordi, M.,Kakojojbari, A. A.,Mohtashami. T. ., & Yekdalehpour. N. (2014), The effectiveness of positive parenting program on parental stress in mothers of children with hearing impairment. Aud Vestib Res. 23 (6).25-66. https://avr.tums.ac.ir/index.php/avr/article/view/206.
4. Aliakbari Dehkordi, M., Alipour, A., Esmaeilzadeh Kiabani, M., & Mohtashami, T. (2014). Effectiveness of Positive Parenting Program on Mothers’ Stress with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder Children. JOEC. 2014; 13 (4) :23-32. http://dorl.net/dor/20.1001.1.16826612.1392.13.4.3.1
5. Arabian, A., & Abolmaali, K. (2018). The explaining academic burnout on the problem-solving ability by mediating resiliency in girls students in high school. Educational researches, 13(56), 1-24.http://edu.bojnourdiau.ac.ir/article_545450.html?lang=en
6. Arifiyanti, N. (2019). Relationship between Authoritative Parenting Style and Preschools Prosocial Behavior. Jurnal Obsesi: Jurnal Pendidikan Anak Usia Dini, 3(2), 311-319.‌ https://doi.org/10.31004/obsesi.v3i2.166
7. Amirtahmaseb, G., Bagheri, F., & Abolmaali, K. (2018). Effectiveness of positive parenting method on affective-behavioral difficulties of primary school children with learning disorders (disability). Journal of psychological science, 17(69), 601-609.‌ http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_id=43&sid=1&slc_lang=fa&ftxt=1
8. Barlow, J. H., Cullen, L. A., Foster, N. E., Harrison, K., & Wade, M. (1999). Does arthritis influence perceived ability to fulfill a parenting role?: perceptions of mothers, fathers, and grandparents. Patient Education and Counseling, 37(2), 141-151.‌ https://doi.org/10.1016/S0738-3991(98)00136-0
9. Baumrind, D. (1991). The influence of parenting style on adolescent competence and substance use. The journal of early adolescence, 11(1), 56-95.‌ https://doi.org/10.1177%2F0272431691111004
10. Hardy, D. F., Power, T. G., & Jaedicke, S. (1993). Examining the relation of parenting to children's coping with everyday stress. Child Development, 64(6), 1829-1841.‌ https://doi.org/10.1111/j.1467-8624.1993.tb04216.x
11. Hartley, S. L. Barker, E. T. Seltzer, M. M. Greenberg, J. S. & Floyd, F. J. (2012). Marital satisfaction and parenting experiences of mothers and fathers of adolescents and adults with autism. Journal of Intellectual and Developmental Disabilities, 116,81–95. https://dx.doi.org/10.1352%2F1944-7558-116.1.81
12. Nejat S.,, Montazeri A., Holakouie K., Mohammad K., Majdzadeh R., (2007). Quality of Life of Tehran's Population by WHOQOL-BREF questionnaire in 2005, Hakim Health Systems research journal, 10(3), 1-12. http://sjsph.tums.ac.ir/article-1-187-en.html
13. kazerouni zand, B., sepehri shamloo, Z., mirzaiyan, B. (2013). The study of Psychometric features For Child and Youth Resilience Measure (CYRM- 28) IN Iranian Society: Validity and Reliability. Quarterly Journal of Health Breeze, 2(3), 15-21. http://jfh.iausari.ac.ir/article_641848_en.html
14. Schertz, H. H., Odom, S. L., Baggett, K. M., & Sideris, J. H. (2013). Effects of joint attention mediated learning for toddlers with autism spectrum disorders: An initial randomized controlled study. Early Childhood Research Quarterly, 28(2), 249-258.‌ https://doi.org/10.1016/j.ecresq.2012.06.006
15. Liebenberg, L., Ungar, M., & Vijver, F. V. D. (2012). Validation of the child and youth resilience measure-28 (CYRM-28) among Canadian youth. Research on social work practice, 22(2), 219-226.‌ https://doi.org/10.1177%2F1049731511428619
16. Rubin, M., & Kelly, B. M. (2015). A cross-sectional investigation of parenting style and friendship as mediators of the relation between social class and mental health in a university community. International journal for equity in health, 14(1), 1-11.‌ https://doi.org/10.1186/s12939-015-0227-2
17. Rahimi, S., Vahedi, S., & Imanzadeh, A. (2020). The Effect of» Philosophy for Children «Education on Resiliency of Elementary Students. Thinking and Children, 10(2), 99-121.‌ https://dx.doi.org/10.30465/fabak.2020.5004
18. Rincón, P., Cova, F., Saldivia, S., Bustos, C., Grandón, P., Inostroza, C., ... & King, M. (2018). Effectiveness of a positive parental practices training program for Chilean preschoolers’ families: a randomized controlled trial. Frontiers in psychology, 1751.‌ https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.01751
19. Shabahang, R., Khosrojavid, M., & Ahmadi, A. (2018). The role of attitude and resiliency in predicting the quality of life of parents of children with special needs. Quarterly Journal of Child Mental Health, 5(3), 11-21.‌ http://childmentalhealth.ir/article-1-278-en.html
20. Sheykholeslami, A., Hir, S. T., Ghojabeyglou, P. H., & Moradiyan, A. (2020). Comparing the emotional well-being, marital intimacy, and quality of life of mothers of children with attention-deficit/hyperactivity disorder and mothers of normal children. Journal of psychological science, 19(87), 329-338.‌ http://dx.doi.org/10.29252/psychosci.19.87.329
21. Sahithya, B. R., & Raman, V. (2021). Parenting style, parental personality, and child temperament in children with anxiety disorders—A clinical study from India. Indian Journal of Psychological Medicine, 43(5), 382-391.‌ https://doi.org/10.1177%2F0253717620973376

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.