دوره 2، شماره 2 - ( دوره دوم، شماره 2، پاییز و زمستان 1395 )                   جلد 2 شماره 2 صفحات 67-82 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشیار گروه مشاوره خانواده، دانشکدۀ علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.
2- دانشجوی دکترای روان شناسی گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
3- دانشیار دانشیار پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران.
چکیده:   (650 مشاهده)

درمانگری بهبود رابطه همسران بخشی از مجموعه درمان‌های خانواده است که با هدف غنی‌سازی پیوند زناشویی و توانمندسازی هر مشاور و درمانگر در به انجام رساندن کارآمد روند درمانگری بهبود رابطه  فراهم‌شده است. درمانگری بهبود رابطه همسران دربرگیرنده دیدگاه، برنامۀ کاربردی و فنونی نو برای درمان رابطۀ همسران است. این روش درمان، بر مدل بهبود رابطه استوار است؛ مدلی که در سال 1962 به دست برنارد گارنی بنانهاده شد. این نوشتار با هدف آشناسازی روش «درمانگری بهبود رابطه: چاره‌گری از راه همدلی ژرف و گفتگوی صمیمانه» و با بکار بســتن روش توصیفی- تحلیلی به انجام رسیده است. بازشناسی بخشی از گسترۀ مدل بهبود رابطه، بهره‌گیری بهتر مشاورین و روان شناسان از آن را شدنی می‌سازد. شواهد نشان‌ می‌دهد که به‌کارگیری مدل بهبود رابطه از سوی متخصــصین ایرانی برای یاری‌رساندن به همسران آشفته و همسران خواستار تجربۀ رابطه و پیوند زناشویی غنی، سودمند است.

متن کامل [PDF 818 kb]   (107 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
انتشار الکترونیک: ۱۳۹۵/۱۲/۱۲
* نشانی نویسنده مسئول: دانشجوی دکترای روان‌شناسی، گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران